سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

105

قواعد صرف و نحو و روش تجزيه و تركيب (فارسى)

تقسيم مذكّر و مؤنّث هر كدام از مذكّر و مؤنّث بر دو قسمند : 1 - حقيقى . 2 - مجازى . مذكّر و مونّث حقيقى همانست كه ذكر گرديد . مونّث مجازى : آنست كه آن را مؤنث فرض كرده و برخى از احكام تأنيث را بر آن بار مىكنند مانند : شمس و طلحه . مذكّر مجازى : آنست كه آن را مذكّر فرض كرده و پاره‌اى از احكام تذكير را بر آن مترتّب مينمايند نظير : قمر . علائم تأنيث علائم تأنيث اسم سه تا است : الف : تاء مانند : فاطمة . ب : الف ممدوده نظير : زهراء . ج : الف مقصوره همچون : حبلى . تبصره ( 1 ) از ميان سه علامت مذكور تنها ، « تاء » را گاهى مقدّر فرض مىكند مانند : شمس و ارض كه تاء تأنيث ايندو مقدّر مىباشد . علائم تقدير « تاء » علائمى كه بر تقدير « تاء » دلالت دارند عبارتند از :